🌅 Afscheid van Mandello
De dag van de terugkeer is aangebroken. We verlaten het mooie Mandello – eerst nog een zoetig ontbijtje (taartjes en cakes, inmiddels vertrouwd), dan inpakken en dan verlaten we deze idyllische locatie.
De adelaar hebben we gezien, de collectie bewonderd, en Den Chief heeft zijn T-shirt. Wat begon met een spontaan groepsberichtje, eindigt vandaag in een marathon naar huis.
⛰️ Calimoto Brengt Ons naar Vaduz
We besluiten Calimoto de kleine baantjes naar Vaduz, Liechtenstein te laten uitzetten. En dat betekent: wéér de prachtige haarspeldbochten naar boven – en we zijn er niet rauw om. Even twijfel of het wel dezelfde pas is, gezien we hem nu vanuit een totaal andere hoek bekijken.
En naar boven gaat het: inmiddels geoefend, en alles gaat wat vlotter. We passeren het bergmeertje en stoppen even aan de dam voor foto's. Het weer is weer eens zonnig, enkele wolkjes aan de lucht – we rijden met een doel. Rond de middag komen we in Vaduz aan.
Wat twee dagen geleden nog eerste-versnelling-angstzweet was, is vandaag routine. Zo bouwen McMotoBoys ervaring op: pas voor pas.
🏛️ Vaduz: Duur Lunchke en Weergoden die Omdraaien
Eens in Vaduz aangekomen parkeren we de ijzeren rossen en brengen een bezoekje – het levert enkele mooie foto's op. We nemen nog een lunch mee, die we veel te duur betalen (zo is Liechtenstein blijkbaar), en zijn terug op weg.
We zien het weer elke minuut veranderen. Vanaf hier nemen we de snelweg – en na een uurtje begint het te regenen. Eerst enkele druppeltjes, dan pijpenstelen. En het blijft uren doorgaan.
Ons doel was Colmar te halen. Maar spijtig genoeg hebben de weergoden anders beslist.
Gisteren stond Den Chief nog droog te genieten bij het bergmeertje; vandaag zit hij in zijn doorwaaide pak te bedenken dat de weergoden toch compassie met de pitta hadden – tot vandaag dan.
🏨 Gasthof Linde: Een Meter Achteruit en een Warme Douche
We stoppen rond 18.00 uur bij een tankstation en vinden Gasthof Linde in Loffelingen, enkele minuten hiervandaan. Een wijze beslissing, gezien we de kilte door onze pakken heen beginnen te voelen na uren rijden door hevige regen.
We bellen aan – deur gaat open, en de serveerster springt een meter achteruit. Voor haar staan 2 motards, doornat, met helm nog op. Je zou voor minder! 😂
We vragen naar een kamer, en na wat heen-en-weergeroep naar de keuken krijgen we er één toegewezen. Het is druk in het restaurant, maar zodra een tafel vrijkomt, komt ze ons halen. Wat een bediening!
De warme douche is een zaligheid – en we arriveren opgewarmd in het restaurant voor een zalig dineetje.
De gastvrouw schrok van onze helm-en-regenpak-look, maar de warmte die we nadien kregen – van de douche én van de bediening – was oprecht. Gasthof Linde: op de McMotoBoys-aanraderlijst voor elke regenrit.
🇳🇱 Anekdote: 32 Jaar Trouw
We hebben meteen een gesprekje met 2 Nederlanders – ze komen blijkbaar al meer dan 32 jaar naar dezelfde plaats. Als je 32 jaar lang terugkomt naar hetzelfde plekje in de Zwitserse bergen, dan zal het gebied hier de moeite wel waard zijn.
32 jaar naar dezelfde plek – dat is McMotoBoys-loyaliteit voor hospitality. Wij ruilen na 7 dagen al van bestemming, en dat bevalt ook.
😴 Dodo
Gezien de vermoeiende rit was het niet moeilijk om direct de slaap te vatten.
Hopelijk morgen toch wat minder regen – maar klagen doen we niet.
Datum: 17 oktober 2026
Afstand: 375 km
Tijd: 6.53 h
Gemiddelde snelheid: 54 km/h
Maximum snelheid: 142 km/h
Hoogte: 2171 m
Overnachting: https://www.linde-loeffingen.de/
Route gpx bestand
Reactie plaatsen
Reacties