by Johan, de man die ’s ochtends loopt, ’s middags navigatiechaos veroorzaakt, en ’s avonds de whisky soldaat maakt. 🏍️💨🥃
🌅 Ochtend: 5 km Lopen en een Kerstmis in Deauville
We werden wakker in een prachtig herenhuis: Manoir des Lions de Tourgeville.
Ik (Johan) besluit om ’s ochtends om 7 uur te gaan lopen – 1 voor de conditie en 2 om de gevolgen van de vorige braspartij een beetje in te perken. Als enige McMotoBoy sluip ik het oude herenhuis uit, mijn oortjes in, en de sleutelbos van de kamer in mijn achterzak.
Op het heuvelige landschap haspel ik mijn 5 km af. Bij aankomst bij ons huisje merk ik dat zonder muziek de sleutels in mijn achterzak toch een groot jingle bell-gehalte hebben. "Dus zo heb ik een gedeelte van Deauville een vroege kerstmis bezorgd."
🍳 Ontbijt: Eieren op Maat en een Koloniale Sfeer
Na een deugddoende douche ontmoet ik de rest van de boys in de ontbijtkamer. Dit was een oude koloniaal ingerichte ruimte waar behangpapier hing met rood-roze oerwoudtekeningen – "Wie bedenkt zoiets?"
De heer des huizes had al heel wat lekkers klaargezet, maar toen hij kwam vragen of er misschien eventueel iemand een eitje lustte, keerde hij terug naar de keuken om 2 roereieren met kaas, 1 zachtgekookt ei, en een spiegelei te bereiden.
"Om een stalen ros te besturen, kun je nu eenmaal een beetje energie gebruiken."
🚀 Vertrek: Calimoto, 4G, en de Chief-at-Interim
Geurt besluit de taak van interim Chief op zich te nemen en vertrekt met de Calimoto-app als eerste de nieuwe bestemming tegemoet. De app, 4G, waypoints, en de gsm pruttelden de eerste kilometers tegen, wat resulteerde in verwarring en U-turns.
Op een rotonde stopten we even om alle neuzen in dezelfde richting te sturen. Mark, die een beetje verderop stond, nam plots met een stevig tempo de leiding over. Bergen, dalen, open landschap – een kleine 2 uur lang bleef hij doorgaan.
Wat bleek: Chief Mark dacht dat Geurt met een paar boys al door was en probeerde hen bij te benen.
🏞️ La Roche d’Oëtre: Koffie, Zoets, en Benzineproblemen
Net voor de middag kwamen we langs La Roche d’Oëtre, een bekende rotsformatie. Even de benen strekken, koffie en wat zoets – het leverde mooie plaatjes op.
Na de break hadden de stalen rossen ook dorst, maar benzine vinden op een rots is niet evident. Volgens Google was er een paar kilometer verderop een tankstation bij een Leclerc. "Daarvoor gingen we: supermarkt en tankstation, dan moet er ook een dorpje met restaurantjes in de buurt zijn."
Alleen… een paar kilometer was in vogelvlucht. Het was zondag, winkels gesloten, en bovenop was het Moederdag in Frankrijk, dus alle restaurants volgeboekt.
Na 45 minuten rondslenteren vragen we aan Mister Google waar we nog iets kunnen eten. Een paar Franse kilometers verderop is er een restaurantje met goede reviews.
🍽️ Gare de Pont Érambourg: Treinwagons en Picknicktafels
We waren er bijna voorbijgereden, maar als je door de grote ijzeren poort reed van een industriële treinsite, stonden er achter de bomen twee kraampjes met wat houten picknicktafels – dit in een decor van oude treinwagons en een postmuseum: Gare de Pont Érambourg - Velorails des Collines.
"Lekker gegeten en genoten van de oude treinwagons. De velorail hebben we zo gelaten."
🏰 Mont Saint Michel: Fietsen, Whisky, en de Gaas Doen Branden
Uitgerust en met een goed gevuld buikje vertrekken we richting de Mont Saint Michel. We hebben weer wat waypoints geskipt, en het plan is om tegen 16:30 uur aan te komen en een uurtje platte rust te nemen.
We komen dus rond 17:00 uur aan in Hotel Rose, waar een charmante oudere dame ons opwacht met heel veel informatie:
- Mont Saint-Michel is 2 km wandelen, maar sluit om 19:00 uur.
- Restaurants zijn open, maar sluiten als er weinig volk is om 21:00 uur.
Bart heeft honger – de eerste 3 vragen die hij stelt gaan over eten:
- "Zijn er op de Mont Saint Michel aan te raden restaurants?"
- "Zijn er hier goede restaurants?"
- "Kunnen we morgen hier ontbijten?"
Ontbijten was geen probleem. Op de Mont Saint-Michel was alles veel te duur, en hier waren er goede restaurants, maar je moet er op tijd bij zijn.
Om op tijd en flexibel op de berg te raken, besluiten we om onze motoren te laten staan en fietsen te huren – wat maar kon tot 18:00 uur.
"Weg platte rust, haasten naar de fietsverhuur om dan 2 Franse kilometers tegen de wind in naar de beroemde kathedraal te fietsen."
Een hilarisch zicht: net uit ons motorpak gesprongen om vervolgens van 140 pk naar 100 watt kuitenpower te gaan. "Daar zijn beelden van."
🌙 Avond: Oesters, Picon Bière, en Whisky
Het ging niet vooruit, maar het plezier was des te groter. We hebben zelfs het filmpje van “de mannen die de gaas doen branden” opnieuw leven ingeblazen op de Mont Saint Michel. "Ik denk niet dat dit ons al voor gedaan is."
Na ons blitzbezoek zijn we nog na wat omwegen op een terras beland waar we op tijd het menu met oesters genuttigd hebben. En Geurt ontdekte dat Picon Bière niet te zuipen is.
Om de dag volledig af te sluiten en de Picon door te spoelen, hebben Geurt, Steven en ik nog wat straffe verhalen zitten vertellen en een halve fles whisky soldaat gemaakt.
🌟 Afsluiting: Een Dag om Nooit te Vergeten
Dus zo eindigde een dag vol lopen, eieren, navigatiechaos, treinwagons, fietsen, en whisky. En zoals altijd: "De fun pakken ze ons niet af!"
Datum: 31 Mei 2026
Afstand: 292 km
Tijd: 4.25 h
Gemiddelde snelheid: 55 km/h
Maximum snelheid: 128 km/h
Hoogte: 387 m
Overnachting: https://www.hotel-rose.fr/en
Route gpx bestand
Reactie plaatsen
Reacties