Dag 5 - 2 Juni 2026 – De Vis Komt Niet Altijd van Rungis, Maar de Crêpes Wel! / McTrip VII – Normandië Frankrijk ‘26 / McMotoTrips

by Steven, de man die weet hoe je een verhaal vertelt. 🍷🏍️💨

🌅 Een Korte Rit met Grote Avonturen

Vandaag staat de kortste etappe van onze reis op het programma: amper 45 kilometer in vogelvlucht. Maar zoals altijd bij de McMotoBoys belooft het een supergevarieerde en gevulde dag te worden – letterlijk en figuurlijk.

We vertrekken uit het grauwe Cherbourg, waar het weer niet veel goeds belooft. Maar we zijn de stad nog niet uit of de hemel kleurt helemaal blauw! Een goed teken voor de rest van de dag.

📸 Bretteville: Groepsfoto’s en Kustlucht

Na een klein halfuurtje stoppen we in Bretteville, een idyllisch plekje aan zee. Een lokale sporter maakt met plezier een mooie groepsfoto van ons. We kijken er alvast naar uit om deze later op de McMotoSite te plaatsen – met of zonder censuur, dat zien we wel.

🌊 Gatteville-le-Phare: Vuurtorenavontuur

We rijden verder langs de kustlijn over prachtige wegen en houden halt op een unieke locatie: Gatteville-le-Phare. Op de pier staat een indrukwekkende vuurtoren die het landschap domineert.

"Dit jaar hebben we geen drone mee, dus geen spectaculaire luchtfoto’s," zucht iemand. Maar Bart, Geurt en Johan besluiten dat dit geen probleem is. Ze beklimmen de vuurtoren – 350 trappen – en bezorgen ons alsnog een luchtfoto van onze motoren, volledig old-skool. "Wie heeft er een drone nodig als je twee benen en een stel longen hebt?"

🦪 Saint-Vaast-la-Hougue: Oesters en Koffie

Rond de middag passeren we oesterkwekerijen en bereiken we het charmante vissersdorp Saint-Vaast-la-Hougue. Hoewel het amper twaalf uur is, kunnen we dit niet zomaar voorbijrijden. Al snel zitten we aan een gezellig oesterbarretje verschillende soorten oesters te degusteren – van klein tot groot en alles daartussen.

"Oesters met koffie? Allons-y!" roept iemand. En ja, waarom ook niet? Het is tenslotte Normandië.

Daarna maken we een wandeling langs de kade, waar vissers druk bezig zijn met het herstellen en schoonmaken van hun netten. Overal zien we gezellige restaurantjes, waar we meteen besluiten: "Hier moeten we ooit nog eens terugkomen!"

Een plotse en stevige regenbui onderbreekt onze wandeling even, maar gelukkig duurt die amper vijf minuten, en kunnen we snel weer verder.

🎖️ Sainte-Mère-Église: Geschiedenis en Crêpes

Vervolgens zetten we rechtstreeks koers naar Sainte-Mère-Église om op ons gemak het beroemde Airborne Museum te bezoeken, volledig gewijd aan de geallieerde luchtlandingen en de bevrijding van Normandië. Bleek dat een paar dagen later de 82ste verjaardag van D-Day ter plekke gevierd werd.

Het dorp loopt vol met mannen in legeruniformen, historische jeeps, Harley’s en andere voertuigen uit de oorlogsjaren. Heel uniek! De sfeer zit er helemaal in.

Het museum zelf is indrukwekkend, met verschillende paviljoenen en talloze authentieke stukken, tot hele vliegtuigen toe. Mooi hoe ze via diverse knappe simulaties de realiteit van toen weergeven. Zoals wel vaker raken we elkaar al snel kwijt in de duisternis van de tentoonstellingszalen... om elkaar uiteindelijk terug te vinden in een tea-room, waar Bart en Marc net een Normandische crêpe hebben besteld. De rest volgt instinctief hun voorbeeld.

En terecht. Lekker! Vooral die met banaan én chocolade.

🏡 La Domaine de la Vallée: Luxe en Kreeft

We zitten vlak bij onze B&B en besluiten eerst te gaan inchecken. "Den Chief doet altijd iets speciaals die laatste avond," had Bart gezegd, "dus ’t zal wel goed zijn."

Dat bleek een understatement.

La Domaine de la Vallée in Saint-Martin-de-Varreville is een prachtig gerestaureerde herenboerderij, met luxueuze kamers én de mogelijkheid om ter plekke te dineren. Dat laatste werd onmiddellijk vastgelegd.

Specialiteit van het huis: risotto met lokaal gevangen kreeft. En die was blijkbaar niet via Rungis – de mega-versmarkt nabij Parijs – gepasseerd, wat volgens Steven uitzonderlijk is. Bart’s AI is hier een andere mening toegedaan, maar dat terzijde.

🏖️ Utah Beach: Strand en Geschiedenis

Eerst nog even naar Utah Beach. "’T Is ook maar gewoon een strand," temperde Steven ongewild de verwachtingen. En eerlijk? Ook dat bleek niet helemaal gelogen.

Wat standbeelden, monumenten en gedenkplaten. We zochten nog vergeefs naar halfvergane tanks of ander oorlogsmaterieel, maar vonden niets van dat alles. Maar het had toch iets indrukwekkends, nog versterkt door de dreigende hemel. "’t Moet geen pretje geweest zijn hier, 82 jaar geleden."

Geen probleem echter, want de wegen rondom zaten vol historische jeeps, oude Harley’s en andere voertuigen uit vervlogen tijden.

🛒 Supermarkt en Aperitief

Steven rijdt ondertussen nog naar een supermarkt om wat lokale delicatessen voor het thuisfront in te slaan. Geurt en Johan rijden mee. Bart en Marc keren alvast terug naar de B&B.

Afspraak om 20 uur in het restaurant. Of toch voor de meesten. Bart en Marc zitten dan namelijk al een half uur gezellig te aperitieven wanneer de rest arriveert.

De huiscocktail met calvados valt bijzonder goed in de smaak… "Nog ééntje dan maar, we komen toch goed overeen in die zaken." En het is tenslotte de laatste avond.

🍽️ Een Feestelijk Afsluitmoment

De chef, zoon van de uitbaatster, blijkt een bijzonder getalenteerde kok. Het resultaat: een gepeperde rekening, maar ook een fantastisch lekker en bijzonder sfeervol afsluitmoment van alweer een heerlijke McMotoBoys-trip.

We klinken nog met een laatste glas calvados op onzen Chief, die alweer een supereditie heeft samengesteld.

Here’s to the McMotoBoys, here’s to the Chief, and here’s to the next adventure! 🍷🏍️💨