Ons lijflied op de tonen van Talking Heads (Once in a Lifetime)
En je denkt bij jezelf:
Hoe ben ik hier verzeild?
Op een grindweg in Noorwegen,
Met rode gloeiende kolen…
Same as it ever was,
Same as it ever was…
En jullie kunnen jezelf vinden,
Met zes stalen rossen aan de Spar,
Zelf koffie brouwen op een gaskes,
Met koeken van de vriendelijke baas.
Je kan jezelf vinden in Beito,
Met een sauna aan het meer,
Een papa met een boog op het terras,
En hazen die blijven passeren.
En je denkt bij jezelf:
Is dit echt of een droom?
Koffie in de regen,
En Steven aan het fornuis…
Same as it ever was,
Same as it ever was…
En Johan die de kolen aanblaast,
Met de haardroger van het huis,
En Bart die romme proeft met bessensap,
Terwijl Geurt zoekt naar aquavit.
We rijden over fjells en passen,
Langs sneeuw en een eindeloze grindweg,
Geen andere motor te bespeuren,
Alleen de McMotoBoys die lachen en roepen.
En je denkt bij jezelf:
Hoe zijn we hier geraakt?
Van Trollstigen naar Sjoa,
Van waterval naar fjord…
Same as it ever was,
Same as it ever was…
Mark die charmes inzet voor dessert,
Maar krijgt alleen een tube mayonaise,
Johan die bijna in de sneeuw verdwijnt,
En Steven die trots poseert alsof hij de Ring reed.
Een groepsfoto met een dame,
Die mijn witte baard mocht strelen,
En overal waar we komen,
Zetten we McMoto-sporen neer.
Letting the water hold me down,
Sjoa rafting met Dave in de zon,
Laat de fjorden ons omarmen,
Zoveel momenten, zoveel fun!
En je denkt bij jezelf:
Bedankt McMotoBoys, bedankt voor de rit,
Voor de pinten, de zever, de vriendschap,
Voor dit hart vol herinneringen…
Same as it ever was,
Same as it ever was…
This must be the place…
McMoto-place! 🏍️🔥
Reactie plaatsen
Reacties