🌅 Ontbijt en Vertrek
Na een fantastisch ontbijt met een vers gebakken spiegelei zetten we ons vervolg in en gaan de tweede dag tegemoet. De route neemt ons doorheen Luxemburg naar Frankrijk.
🇫🇷 Grand Est: Het Andere Frankrijk
We komen in de Grand Est (Lorraine en Vogezen) en rijden door oude boerendorpen. Niet lelijk gezien de architectuur van deze oude huizen, maar de leegloop en onverzorgde panden vallen op. Het is een schril contrast met de prachtige natuur en velden waar we doorheen rijden.
Je ziet hier een stukje van de andere kant van Frankrijk: het Frankrijk van de oude landbouwdorpen en voormalige industriële regio's die hun bevolking en economische functie deels zijn kwijtgeraakt.
We rijden hier door een streek die prachtig en melancholiek tegelijk is. Zoals de Chief zou zeggen: 'Mooi, maar vertel me nu waar we gaan lunchen.
🥖 Lunchstop: Delme en de Oorlogsherinnering
We zoeken een plaatsje om te lunchen, maar niet veel keuze in deze dorpjes. Dan zie ik een bakker in Delme – en dat levert een mooie foto op: mijn Stelvio met op de achtergrond het Monument aux Morts de Delme. Daar staat mijn Stelvio dan… tussen het heden en een verleden dat hier nog altijd voelbaar is.
Weetje: De Monuments aux Morts staan in bijna elk Frans dorp om de gesneuvelden van de Wereldoorlogen te herdenken. In de regio Lorraine, die zwaar geleden heeft onder beide wereldoorlogen, zijn ze bijzonder talrijk en aangrijpend.
We passeren te voet een kebabzaak met de naam K'bab & Co en besluiten – niet wijselijk, zo blijkt later – hier een kebab te gaan eten. Deze kebab zal nog verder in het verhaal parten spelen…
🌤️ De Overgang naar de Vogezen
We hernemen de route en het weer klaart op – er is zelfs zon! We maken de overgang van het Plateau Lorrain naar de heuvels en bossen van de Vogezen. De wegen beginnen te klimmen, het landschap wordt groener en de horizon vult zich met heuvels en bossen.
Maar dan: hola, directe stop! De straat is afgezet, en juist als we willen keren, horen we het lawaai van een racemobiel. Nieuwsgierig als we zijn, gaan we natuurlijk kijken. Blijkbaar mag er eentje op zijn eentje de afgezette straat eens los gaan – vol gas, echo's tussen de huizen, pure speelsheid op vier wielen.
In België zetten ze straten af om een speelstraat te maken voor kinderen. Hier zetten ze er eentje af voor de spelende grote kinderen. Frankrijk begrijpt ons – we voelen ons meteen thuis. 😄🏁
En opvallend genoeg: de dorpen veranderen mee. Minder verval, meer kleur, beter onderhouden huizen en opnieuw leven op straat. Hoe verder we Frankrijk inrijden, hoe meer we ons afvragen of we wel door hetzelfde land rijden.
Van het verlaten Lorraine naar de levendige Vogezen – het is alsof Frankrijk zichzelf in één middag herpakt. De motoren genieten mee, de bochten worden er alleen maar beter van.
🏨 Hoteljacht: Mislukte Pogingen en een Rit door de Mist
Om 16u00 is het tijd om een locatie uit te zoeken om de ijzeren rossen op stal te zetten. We komen in het gezellige dorpje Rothau terecht.
- Poging 1: Het eerste hotel is mispoes – blijkbaar geen hotel meer.
- Poging 2: Hotel Neuhouser (stond op een bordje) – tot onze verrassing nog 5 km bollen doorheen een smal bosweggetje. Het baantje loopt dood en… och nee, het hotel is gesloten! Hoe durven ze! Op z'n minst hadden ze kunnen opendoen voor twee sympathieke McMotoBoys. Maar kijk: het hotel ligt prachtig – doodlopende straat, midden in de bossen en natuur, een perfecte start voor wandelingen.
- Les geleerd: Eerst bellen of het open is.
Twee gesloten hotels op één dag – de Chief begint zich af te vragen of zijn baardmagnetisme in Frankrijk ook werkt. De Charmante Sjoemelaar kan er zelfs niets aan sjoemelen.
🌫️ Aankomst in de Mist: Champ du Feu (1000m)
We zoeken via Google Maps en vinden Hotel Le Champ du Feu met spa in Belmont. In vogelvlucht maar enkele km van ons vandaan – maar dat is zonder de Vogezen gerekend. Ik rijd dus achter Mark aan, en de rit blijft maar duren en duren – ik dacht dat we terug naar huis reden!
Uiteindelijk komen we in volle mist aan op onze bestemming, op 1000m hoogte. Blijkbaar zijn er hier skipistes – maar gezien de dichte mist is daar niets van te zien. Hopelijk morgen meer zicht. Maar het hotel zelf? Prachtig! Heel veel met hout afgewerkt, en de kamers zijn perfect en luxueus – zo heeft De Charmante Sjoemelaar ze graag! Van gesloten hotelletjes in Rothau naar deze parel op de berg: de mislukte hoteljacht was het meer dan waard.
Weetje: De Champ du Feu is het hoogste punt van de Bas-Rhin (Vogezen) en is een wintersportoord en astronomisch centrum – op heldere nachten kun je hier zelfs naar de sterren kijken in het lokale observatorium.
🍽️ Spa, IPA, en een Menu Zonder Keuze
- De Charmante Sjoemelaar gaat genieten van de spa – stijlvol als altijd.
- Den Chief trakteert zichzelf op een lokale IPA – en het smaakt! 🍺
- We besluiten daar te eten en kunnen kiezen uit… één menu. En tja, dan nemen we dat toch maar.
- Het eten is in overvloed: voorgerecht, hoofdgerecht, kaasschotel, en nog eens crème brûlée – het kan niet op!
😴 Dodo – Met een Boekje om Ondersteuning te Vragen
Met overvolle magen keren we terug naar de kamer, en… hola, daar komt de kebab opzetten van vanmiddag. Dringend potje tijd! 🚽
Nog wat reels bekijken, ik kan vooral meeluisteren (niet altijd gemakkelijk in één kamer) – en dan: dodo. Morgen is er een nieuwe dag met nieuwe avonturen!
Datum: 13 oktober 2026
Afstand: 386 km
Tijd: 6.58 h
Gemiddelde snelheid: 55 km/h
Maximum snelheid: 124km/h
Hoogte: 1057 m
Overnachting: https://montchampdufeu.com/fr/
Route gpx bestand
Reactie plaatsen
Reacties